Δεν είναι φθαρτά, δεν μπορούν να πεθαίνουν.
Όταν γράφω είσαι ακόμα κοντά μου. Η αγάπη σου δίνει μορφή και τα όνειρα μου κρατάνε συντροφιά.
Βούρκωσα πάλι. Πότε θα καταφέρω πια να μην βάζω τα κλάμματα; Έχω χαλάσει λίγο τα μάτια μου, με πονάνε και με καίνε. Η γιατρός μου έδωσε ένα κολλύριο. Μπορώ να βάζω όσες φορές την ημέρα θέλω. Την έχω καταβρεί.
Δεν ξέρω αν γράφω για να τα διαβάσεις εσύ κάποια μέρα όλα αυτά, ή αν αυτό θα είναι το ημερολόγιο της λύτρωσής μου όποια κι αν είναι αυτή.
Θέλω να γράψω για εμένα, θέλω να καταγράφω την πορεία της κάθαρσης.
Θέλω να σταματήσω να βλέπω σημάδια και να ζητάω από τους αγίους να σε ξαναφέρουνε πίσω σαν είναι ο Άη Βασίλης.
Μάζεψα λίγο το σπίτι, καθάρισα.
Έστειλα μία αίτηση στην τράπεζα σχετικά με μία ρύθμιση. Θέλω να βάλω σε τάξη τη ζωή μου. Πρέπει να βρω τη δύναμη να συνεχίσω μπροστά χωρίς να σε έχω δίπλα μου.
Σήμερα φόρεσα τα superga μου με το Μίκυ. Τα είχα φορέσει μία Κυριακή που είχαμε βγει. Την ίδια μέρα είχα βρει τα γατάκια. Έχει μείνει άραγε λίγο από σένα στα πράγματά μου και στα ρούχα μου; Στο σπίτι μου, στο αυτοκίνητό μου; Πιστεύω πως ναι γιαυτό και θέλω να τα ξορκίσω όλα από την υπόστασή σου. Δεν νομίζω ότι η υπόσταση είναι η σωστή λέξη αλλά βαριέμαι να σκεφτώ τώρα. Θα τα βάλω κι αύριο πάλι. Μετά θα είναι μόνο δικά μου.
Έφτασε η εποχή της φθιναγάπης; Θα δούμε. Δεν ξέρω αν θέλω όμως. Κάτι μου λέει ότι θα είμαστε μαζί ξανά. Ίσως η χαζομάρα μου το λέει αυτό ενώ είναι 'αδύνατο' όπως έχεις δηλώσει εσύ. Όμως πεθαίνει η αγάπη; Πεθαίνουν τα όνειρα;
Άραγε τί θα αισθανθείς όταν λάβεις τα γράμματά μου; Θα τα διαβάσεις ή θα τα πετάξεις όπως είναι στα σκουπίδια; Πιστεύω ότι θα τα διαβάσεις και θα σου αρέσουνε και μέχρι εκεί.
Διάβασα ότι κάποιος μας λείπει περισσότερο απ' ό,τι τον αγαπάμε. Το ένα συναίσθημα δηλαδή είναι πιο δυνατό από το άλλο. Το πιστεύω.
Πρέπει να προχωρήσω μπροστά μόνη μου.
